• Kundig advies
  • Top kwaliteit
  • Snelle verzending

Wat is leer en hoe wordt het gemaakt? [+ Handige infographic]

augustus 19, 2019 francesco

Wat is Leer en hoe wordt Leer gemaakt?

Bij Van Oosterum Leder zeggen we altijd dat je bij ons langs moet komen om het leer te ervaren. Om een juiste keuze te maken moet je leer ruiken en voelen. Maar wat is leer nu eigenlijk precies? Hoe is het ooit ontdekt, hoe heeft het zich ontwikkeld door de jaren heen ?  In dit artikel leggen we je alle stappen van het ambacht van leer maken uit. Lees ook door tot het einde, want daar geven we je een handige infographic die het proces van leer maken makkelijk en overzichtelijk in kaart brengt.

Historie: Hoe is leer ooit ontstaan?

Miljoenen jaren geleden werd er al gebruik gemaakt van leer. Dit komt omdat de eerste mensen dieren gebruikten als bron voor voedsel. Al snel kwamen onze oertijd-voorouders erachter dat de dieren die ze aten ook voor andere doelen gebruikt konden worden.

Eigenlijk is het ontstaan van leer te danken aan de ontdekking van vuur. In de tijd van de vroege mens was de ontdekking van vuur namelijk het begin van vele ontwikkelingen. Omdat vuur doorgaans dagelijks gebruikt werd en al snel de sleutel bleek voor overleven, was vuur in overvloed aanwezig. In het begin om de oer “families” (lees: stammen”) warm te houden, maar later werd ook ondervonden dat de gevangen dieren gekookt en gebakken konden worden met het vuur.

Hoe en wanneer vuur is ontstaan weet niemand. Sommige geleerden denken dat het puur toeval is geweest, bijvoorbeeld na een blikseminslag in een boom of een hittegolf die bosjes verbrandden. Anderen denken dat het ontdekken van vuur een natuurlijke ontwikkeling is geweest van de evolutie van de mens. Kortom, vuur was in die tijd en is tegenwoordig nog steeds, een belangrijk onderdeel van ons dagelijks leven.

 

De voorloper van leer zoals we het vandaag kennen

Omdat de oermens het vuur in hun woonplekken (grotten of kleihutten) gebruikten om warm te blijven, werd al vrij snel ontdekt dat de huiden die overbleven na het opeten van een dier, langer goed bleven. Met “langer goed bleven” bedoelen we dus dat het vuur ervoor zorgde dat de huiden minder snel gingen rotten of schimmelen. Dit komt omdat het vuur en de rook de huiden uitdroogt. Het eerste “leer” was dus vaak een ruwe, oncomfortabele huid die niet erg lang goed bleef.

Langzamerhand kwamen de oermensen erachter dat (dankzij het vuur) de huiden van de dieren gebruikt konden worden voor vele andere levensmiddelen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het bouwen van een schuilplaats (bijvoorbeeld een tent), het maken van gerichte gereedschappen en wapens en zelfs als opslagruimte voor vloeistoffen (zoals een leren veldfles).

Naarmate er steeds meer geëxperimenteerd werd door onze verre, harige voorouders, werden er regelmatig nieuwe ontwikkelingen ontdekt. Een belangrijke ontwikkeling was de ontdekking dat het vet op de huid van een dier ervoor zorgt dat de huid zachter aanvoelt. Op deze manier leerden ze dat ze met behulp van vet, de gehele huid van een dier konden verzachten. Zo hadden ze geen last meer van de oncomfortabele, ruwe huid; en konden genieten van een zachtere dierenhuid.

Waar men later achter kwam, is dat de vetten een “looiend” effect hebben en daardoor de huiden beter tegen water bestand waren. Hierdoor kreeg het leer alsmaar meer functies en bleef het nóg langer goed. Het looiproces ontwikkelde zich verder met het gebruik van andere stoffen zoals plantenextracten en aardesoorten. Het looiproces is uiteraard moderner geworden met de tijd, maar de basisprincipes gelden nog, enkel de manier van werken en het gebruik van chemicaliën is aangepast.

Wat is leerlooien?

Maar wellicht moeten we voordat we verder gaan even kijken naar het woord “Looien”. Wat is looien? Wat is een leerlooierij en wat doen ze daar precies. Breed gezegd is “looien” het verwerken van een dierenhuid naar leer door het leer te binden met een looistof. Je kunt looien dus ook zien als een ander woord voor “binden”. De eiwitten van de huid binden zich namelijk met de looistof waardoor de huid zachter, duurzamer, mooier etc. wordt.

Zoals we eerder al aangaven was de ontwikkeling van het leerproces vooral gericht op de toenemende duurzaamheid. Met de jaren is dat proces zich natuurlijk steeds verder gaan ontwikkelen. Voordat het looiproces begint, moeten er een aantal stappen ondernomen worden.

Leerlooien: de voorbereiding

Allereerst wordt het dier geslacht en gevild. Voordat de huid gelooid kan worden, moet deze geconserveerd worden. Dit kan op een aantal manieren.

  1. De huid wordt gekoeld en is gemiddeld maximaal 3-4 weken houdbaar. Dit komt omdat een huid een natuurlijk materiaal is. Dit is ook de reden dat we thuis koelkasten hebben. Bacteriën worden door de kou weggehouden en in het geval van de huid zal deze langer goed blijven.
  2. De huid wordt gedroogd en is vrijwel voor altijd geconserveerd (dit is de reden dat er nog steeds kledingstukken uit de oudheid worden gevonden die gemaakt zijn van leer). Wanneer een huid uitgedroogd is, doen bacteriën er niks mee, omdat het van vocht ontdaan is.
  3. De huid wordt gezouten waardoor de huid ongeveer een half jaar houdbaar is. Deze manier is de meest gebruikte, maar ook de meest vervuilende methode van conservering. Het is vergelijkbaar met bijvoorbeeld gezouten haring, door het zout blijft het langer goed omdat al het vocht uit de huid getrokken wordt. Dit schrikt de bacteriën wederom af.

Het Looiproces

Wanneer de huid succesvol geconserveerd is, kan deze naar de leerlooierij. De huid is op dit moment nog geen echt “leer”, deze transformatie vindt plaats tijdens het looiproces. De huiden komen geconserveerd aan bij de looier en dan kan het looiproces beginnen. Er zijn een aantal stappen die een huid moet ondergaan bij een leerlooier voordat we het echt leer kunnen noemen.

Stap 1: Ontharen, weken en kalken

Het is de bedoeling dat de huid zo effectief mogelijk wordt teruggebracht naar de originele staat. Dit wordt gedaan door de huid te weken in zuur, zout, kalk en/of zwavel. Tijdens het weekproces worden de eiwitten die opgelost kunnen worden samen met overige vetten en haren verwijderd. Je moet het zien alsof de huiden in een soort grote wasmachine gegooid worden vol met chemicaliën die de reststoffen verwijderen. Dit proces zwelt de huid op en zet deze open voor de looistoffen die later toe gevoegd worden. Het product: een schone en haarloze lap met huid die de passende naam: “Bloot” met zich meedraagt.

Stap 2: Ontvlezen

Nadat de huiden uit het eerste bad komen, blijft er nog een laag vet aan de “bloot” zitten. Deze laag moet eerst worden verwijderd voordat de volgende stap gemaakt kan worden. Dit wordt doorgaans gedaan door het vlees af te schrapen. Bijvoorbeeld met een messenwals. Dit is een rollende wals met daarin scherpe messen verwerkt. De bloot wordt dus door de wals gerold waardoor de messen alle resten eraf schrapen.

Stap 3: Ontkalken en Beitsen

De kalk van het vorige bad kan problemen veroorzaken tijdens het looiproces. Daarom worden de huiden nu in een nieuw bad ontkalkt. De huiden worden dus nog een keer compleet gewassen waardoor afvalstoffen verwijderd worden. Terwijl de huiden zich nog in datzelfde bad begeven, start het beitsen. Hiermee worden met enzymen de vezelstructuren van de bloot kapot geknipt en wordt de huid versterkt.

Stap 4: Pikkelen

We moeten ervoor zorgen dat de looistof goed de huid binnengaat zonder daadwerkelijk te binden. De looistoffen moeten namelijk eerst de huid binnengaan voordat het bindingsproces plaatsvindt. Hiervoor geven we de huiden nog een bad en ditmaal in zuur. Door de huiden zuur te maken zullen de looistoffen namelijk naar binnen kunnen treden. Door het zuur worden de bloten alleen wel weer opgezwollen, dus wordt weer een laag zout toegevoegd die de zwelling tegenhoudt. Het evenwicht tussen zuur en zout tijdens het pikkelen is één van de belangrijkste stappen die de kwaliteit van het uiteindelijke leer zal bepalen.

Stap 5: Looien

Nu zijn we aangekomen bij het daadwerkelijke looien. De huid moet gemengd worden met een “looistof” die zich met de eiwitten in de huid verbindt . Deze stap in het gehele proces is wat van een bloot, leer maakt. Een looistof die het meest van allemaal wordt toegevoegd is het metaalzout: Chroomsulfaat. Het leer wat hieruit ontstaat is blauw(ig) van kleur en wordt daarom ook “Wet-blue” genoemd. Pas als de looistof volledig is binnengedrongen in de huid, wordt het zuurgehalte verlaagt. Hierdoor kan de binnengedrongen looistof gaan binden met de vezels in de huid. Na het looien is de huid dus echt “leer” en zullen bacteriën compleet geen interesse tonen in het materiaal , waardoor het dus (vrijwel) voor altijd goed blijft.

Wat is plantaardig looien?

Tegenwoordig worden de meeste huiden gelooid met zouten van metalen zoals ijzer en titanium. Maar als we weer even een stapje terugnemen naar onze voorvaderen, gebeurt er natuurlijk iets vreemds. In die tijd kon men namelijk nog geen ijzeren bewerken, tot in de bronzen eeuw. En toch kon men toen leer maken? Hoe kan dat dan?

Huiden kunnen ook gelooid worden met natuurlijke stoffen. Zo werd het leer in de oertijd gecreëerd door de huiden te looien met de schors van een boom. De bewerkte huid werd dan ongeveer een jaar lang geweekt met de boomschors om het looiproces te voltooien. Tegenwoordig gaat het sneller, maar het is niet binnen een paar dagen al klaar.

Geen jaar meer, maar 3 maanden

In ongeveer 10 % van de gevallen wordt er tegenwoordig nog steeds plantaardig gelooid. Op deze manier worden de huiden verwerkt zonder gebruik te maken van schadelijke stoffen. In plaats van chemische zuren, worden plantaardige looizuren gebruikt van planten, bomen, vruchten en andere plantaardige middelen. Het proces verloopt sneller als vroeger, maar neemt nog wel een aantal weken tot maanden in beslag.

Wat is Synthetisch looien?

Soms wordt het proces van plantaardig looien versneld door synthetische stoffen toe te voegen. Dit levert een leer op met een gemengde looiing. Er worden dus een aantal stoffen toegevoegd die niet afkomstig zijn uit de natuur. In deze tijd en eeuw is het natuurlijk geen wonder dat we niet volledig afhankelijk zijn van natuurlijke stoffen. Met chemicaliën kan er op een snelle en efficiënte manier de eiwitten van het dier opgelost worden. Tegelijkertijd kan synthetisch looien ook zorgen voor extra eigenschappen aan het leer zoals een bepaalde kleur of textuur.

Chemische Looistoffen

Hoewel de meeste leerlooiers gebruik maken van organische looistoffen zoals polymeren van Galluszuur, kan leer dus ook gelooid worden met chemische stoffen. De meest gebruikte methode van synthetisch looien is ‘Chroomlooien’. Dit is afkomstig uit het oude Griekenland waar het woord “chrōma” ook wel gebruikt wordt voor “Kleur”. De huid kan vrijwel hetzelfde uit het proces komen als bij plantaardige looiing, echter is de synthetische manier aanzienlijk sneller (1 tot 2 dagen). Niet onbelangrijk om te onthouden is dat leerlooiers nooit de giftige variant van chroom gebruiken (Chroom-IV), maar enkel de niet-giftige soort genaamd Chroom-III.

Nalooien

Nu de huid verwerkt is naar leer, zijn we nog niet helemaal klaar. Er zijn nog een aantal chemische processen die het materiaal (zoals Wet Blue) moet ondergaan voordat het leer écht af is. Deze processen worden allemaal in water uitgevoerd waarbij de temperatuur van dit water erg belangrijk is. Een verkeerde temperatuur kan namelijk grote gevolgen hebben voor het uiteindelijke leer. Hoe gaat het nalooien precies in zijn werk?

Eigenschappen geven aan het leer

Leer wordt natuurlijk voor ontelbaar veel doeleinden gebruikt. Elk stukje verwerkt leer ziet er anders uit en voelt anders aan. Daarom worden tijdens deze stap de eigenschappen aan het leer gegeven met behulp van de gewenste vulmiddelen. Vervolgens wordt het leer geverfd in een vat: “Vat verven”. Dit wordt gedaan met (semi) – aniline kleurstoffen, die ook  voor textiel worden gebruikt. Omdat al het water uit het leer is getrokken, moeten we vervolgens het leer gaan “vetten”. Hiermee vervangen we het water dat nu ontbreekt. Hierdoor blijft het leer elastisch en “week”. Vervolgens begint de fixering van het leer: er wordt nog een zuur toegevoegd waardoor alle chemicaliën zich aan het leer binden.

Tot slot wordt het leer weer gedroogd zodat het klaar is voor de uiteindelijke verwerking. Deze gedroogde staat noemen we “crust” en is de laatste stap van het nalooien van het leer. Het materiaal kan nu ingezet worden om verwerkt worden tot een product.

Kan er van iedere dierenhuid leer worden gemaakt?

Je zult waarschijnlijk wel bekend zijn met rundsleder (van koeien, stieren, buffels), schapenleer, geitenleer, varkensleer, krokodillenleer en misschien zelfs ook nog wel met slangenleer. Maar waar ligt de grens? Als men van de huid van een kleine slang tot aan de huid van een grote koe leer kan maken, waar stoppen de mogelijkheden dan? Het antwoord op deze vraag is een van de grootste redenen dat leer al miljoenen jaren gebruikt wordt in ons dagelijks leven. Wanneer het op leer aankomt zijn de mogelijkheden namelijk vrijwel eindeloos. De vuistregel is daarom ook; “Heeft het een huid of vacht? Dan kan er leder van gemaakt worden!”.  Dat betekent dat vrijwel van elk dierenhuid een soort leder geproduceerd kan worden. Zelfs van olifanten, walrussen of zelfs vissen, zoals zalm, haai etc; je kunt het zo gek niet verzinnen. In alle gevallen is de dierenhuid iets wat overblijft nadat het vlees van het dier is gebruikt voor voeding. Laten we de populairste diersoorten waar leer van gemaakt wordt even opsommen.

Het rundsleder (van een koe of stier) is de meest geproduceerde leersoort op aarde. Dat komt omdat het rundvlees zeer veel geconsumeerd wordt en de koe dus in grote getale aanwezig is; maar ook omdat een koe zelf veel, makkelijk te verwerken, huid oplevert. Om dit in perspectief te brengen moet je maar bedenken dat er bijvoorbeeld ook veel slangen en olifanten zijn.

Daarnaast is de huid van een koe het meest efficiënt wanneer het gaat om de samenstelling van het leer. Het leer is gemakkelijk te onderhouden en tevens een van de zwaarste soorten leder waardoor het erg duurzaam is. En zoals je weet is het leer resistent, zacht, comfortabel en kun je er prachtige producten mee maken. Deze voordelen gecombineerd met de grote beschikbaarheid van koeien zorgen ervoor dat de koe wordt gebruikt voor vrijwel elk soort leerproduct. Van portemonnees en tassen tot leren banken en volledige auto interieurs.

Koeienleer is erg populair, er is zelfs nog een variant uit voortgekomen en dat is natuurlijk het kalfsleer.  Kalfsleer is gewild en daardoor prijziger, omdat het de eigenschappen in zich heeft om een zeer mooi, zacht, glad en duurzaam leer te worden. Omdat een kalf natuurlijk een stuk kleiner is dan een koe, zal het leer vaker worden ingezet bij lederwaren en schoenen productie, in plaats van bijvoorbeeld een bankstel.

De laatste “normale” leersoort die veel geproduceerd wordt is het leer van het schaap of een lammetje. Dit leder is erg flexibel en licht; maar slijt sneller bij grof gebruik. Hierdoor zal je schapenleer veel zien bij de productie van kleine, dure leerproducten.

Exotisch leer

Nu we de gebruikelijke leersoorten hebben benoemd, gaan we naar de diersoorten die wat meer exotisch in nature zijn. Zoals we al aangaven kun je van vrijwel elke dierenhuid leer maken, dus ook van exotische dieren worden de huiden verwerkt tot leer en leerproducten. Natuurlijk is de grens bij exotisch leer vrij duidelijk. Je mag namelijk niet zomaar van elke dierenhuid leer maken omdat exotische dieren vaak beschermd zijn. We zetten de populairste exotische leersoorten even op een rijtje.

  • Krokodillenleer

Krokodillenleer zal je vast al vaker zijn tegengekomen. Misschien op de schoenen in je favoriete cowboyfilm of op de krokodillenleren tassen van Hollywoodsterren. Krokodillenleer is niet voor niets erg prijzig. Het eindproduct geeft een prachtig aantrekkelijk leder dat zeer duurzaam is. Binnen de huid zit namelijk een botachtige structuur die de krokodil beschermd tegen grote dieren met nog grotere tanden! Krokodillenleer zal je daarom vooral op luxe producten zoals laarzen, tassen en riemen tegenkomen.

  • Slangenleer

Slangenleder wordt namelijk vooral gemaakt van vele soorten python slangen. Ook slangenleer wordt gebruikt voor luxe producten zoals slangenleren tassen en laarzen. Door de herkenbare patronen is het erg populair bij de producenten van superluxe producten.

  • Struisvogelleer

Tot slot is ook struisvogelleer (of het leer van een emoe) een populaire leersoort. Het leer is erg zacht, dik en heeft een “kippenvel” achtige structuur. Omdat struisvogelleer erg zeldzaam is, wordt het vooral gebruikt in de luxe modewereld. De eindproducten zijn dus vaak wel erg breed; van kleding tot koffers.

Waarom is het leer van elk dier anders?

Dit komt door het feit dat de leersoort de huidsoort reflecteert. Elke diersoort leeft in een andere omgeving waardoor de huid of vacht zich op een unieke manier heeft ontwikkeld. De leefomstandigheden van de diersoorten hebben dus effect op de eigenschappen van het leer wat jij elke dag gebruikt!

Wat doet de leefomstandigheid met het leer?

De leefomstandigheden van het dier hebben zo ook zeker hun invloed op de kwaliteit van het leer wat van de huid gemaakt kan worden. Een rund wat bijvoorbeeld op een grote prairie in Zuid-Amerika heeft geleefd, zal vaker krassen en schrammen hebben opgelopen, dan wellicht een rustige grazende koe in de alpen. De huiden worden allemaal gesorteerd op hun beschadigingen en de beste huiden gaan door voor het beste leer. De slechtere huiden zullen eerst gecorrigeerd worden om de oneffenheden weg te werken. Je begrijpt dat niemand zit te wachten op een brandmerk op de kont van een koe, die gebruikt wordt voor het maken van een lederen interieur van een auto. Dat kan voor een bank met een gewenste ruw uitstralingen weer totaal anders liggen. Daar draait om de voorkeur van de consumenten.

Leer Overzicht.

Het is duidelijk dat je van veel verschillende dierenhuiden prachtig leer kunt produceren. Maar wist je dat leer ook onderverdeeld wordt in verschillende typen of soorten? Je kunt het leer bijvoorbeeld in delen naar de diersoort waar de huid vandaan komt, naar het doel waarvoor het leer gebruikt wordt ( b.v meubelleer) of naar de bewerking die men op de huid heeft toegepast. Alles met het oog op het geven van bepaalde eigenschappen aan het leer die door de klanten gevraagd of gewaardeerd worden.

1. Nerfleer

Nerfleer is het leer wat gemaakt wordt van de bovenste laag van de huid. Deze bovenste laag is vaak zachter en taaier waardoor je dit type leer vaak zult vinden op grote productverwerkingen zoals leren banken. Het interessante aan nerfleer is dat, omdat het om de bovenste huidlaag gaat, littekens en schade zichtbaar kunnen zijn. Wanneer je dus een litteken tegenkomt op het leer, dan weet je dat je op écht nerfleer zit.

2. Splitleer

De naam zegt het eigenlijk al; splitleer is leer dat gespleten is. Bij dikke huidsoorten zoals de huid van een rund, wordt de huid in de fabriek in delen gespleten in 2 tot 3 delen. Zo kun je uit 1 huid, meerdere lappen leer produceren. De verschillende lappen splitleer hebben elk ook een speciale naam:

  • De Nerfsplit ( nerfleer, zie boven): Dit is de opperste laag van de huid, waar de haren van het dier zaten.
  • De Kernsplit: Dit is de middelste laag (alleen aanwezig wanneer het leer in meer dan 2 lappen wordt gespleten)
  • De vleessplit: Dit is de onderste laag van de huid

3. Rauhleder

Rau(h)leder is een verzamelnaam voor alle velourachtige leer-oppervlakken. Het oppervlak, de bovenkant of onderkant van het leer, is gepolijst tot een min of meer fluweelachtig oppervlak. De voordelen zijn een prettig warme grip en een mooie structuur.

Indien de bovenkant van de huid, de nerfkant, wordt geschuurd, dan noemt men het nubuck. Wordt de vleeskant bewerkt, dan wordt het suède. De pool is meestal zeer fijn met nubuck leer, de vezels zijn aanzienlijk grover met suède.

Leersoorten ( als gevolg van verschillende bewerkingen )

Wat ooit begonnen is als dier, is nu een materiaal wat we echt “leer” mogen noemen. Maar wat voor leersoorten zijn er eigenlijk allemaal? Wat is eco-leer precies? Laten we eerst eens kijken naar 6 verschillende soorten van leer.

1. Nappa (leder)

Met Nappaleer wordt de buitenste laag van de huid bedoeld. Het is de gladde laag die we allemaal kennen als “leer” dat zeer bestand is tegen schade. Nappa is dus bijvoorbeeld nooit suède. Nappa is ook te herkennen aan het feit dat beide zijden vaak volledig worden door geverfd in de fabriek. Nappaleer zijn dus bijvoorbeeld leersoorten zoals: rundsleer, kalfsleer en varkensleer. Omdat de Nappa leersoorten erg duurzaam zijn worden hier vaak producten zoals leren banken mee gemaakt.

2. Suede

De vraag “Wat is suède?” wordt vaak gesteld. Zoals we al een beetje hebben verklapt, wordt suede gemaakt van de binnenste laag van de huid. Er zit dus geen “huidlaag” overheen. Hierdoor is Suede erg zacht en wat gevoeliger voor schade.

3. Bont

Zoals je misschien wel weet, wordt bont gemaakt van enkel de harenkant van de huid. Tijdens het looiproces worden dus de haren op de huid niet weggehaald. De huid van het dier wordt gevild en de haren behouden. Het product is een heerlijk zachte “pels” of “bont”. Bont wordt vooral gemaakt van vossen, nertsen, konijnen en chinchilla’s. Over bont is tegenwoordig vrij veel contraversie in verband met de productie. Daarom zullen de meeste bontproducten die je tegenkomt gewoonlijk nepbont.

4. Vissenleer

De naam zegt het al, vissenleer wordt gemaakt van de “huid” van een vis. Het resultaat hiervan is een erg dunne leersoort die ondanks de dunheid, zeer elastisch en stevig blijft. Vissenleer komt niet vaak voor en is daarom ook vrij prijzig. Daarnaast zijn de meeste vissen waar leer van gemaakt wordt ook nog eens vrij klein! Er zijn dus veel vissen nodig om een product te maken, waardoor het vaak vrij duur is.

5. Reptielenleer

Dit soort leer wordt gemaakt van alligators, krokodillen, slangen en andere soortgelijke dieren. Zoals je ondertussen al weet, is deze leersoort écht exotisch en wordt vooral gebruikt voor luxeproducten. Reptielenleder wordt vaak gebruikt voor schoenen, handtassen, riemen en andere “kleinere” verwerkingen. Toch zijn er sommige consumenten die het leer willen verwerken voor grotere producten, zoals zelfs het interieur van hun auto.

6. Lammy

Lammy, beter bekend van o.a. de lammy coats,  is leer waar de haren of de wol nog op de huid blijven zitten. Dit zie je vooral terugkomen bij kleedjes, leren tassen, jassen. Bij het speciale looiproces worden de haren niet van de huid gehaalden en het leer speciaal behandeld. Dus zowel de binnenkant als de buitenkant van de huid worden gebruikt, “doubleface”. Het effect is meestal bijzonder aangenaam. Zo zal een lammy coat zich aanpassen aan jouw lichaamstemperatuur. Ook is het in staat het vochtgehalte goed te reguleren.

Hoe wordt leer gemaakt (Leer in 6 stappen: infographic)

Het voorgaande verhaal is natuurlijk erg uitgebreid. In dit artikel hebben we je namelijk alles verteld over het ontstaan en de productie van leer, alle verschillende soorten leer en wat je er allemaal mee kunt doen. Om het je wat makkelijker te maken hebben we een handige infographic gemaakt die de productie van leer in zes makkelijke stappen verduidelijkt. Deel deze infographic gerust met je vrienden, familie en collega’s. Zoals we al aangeven moet je leer ervaren. Neem daarom eens een kijkje in ons assortiment! Zo krijg je een beter beeld over de verschillende mogelijkheden van leerverwerking en productie! Bij overige vragen kun je ook altijd contact met ons opnemen! Maak een afspraak en kom langs om ons leer te ervaren!

0